۳۰
تیر
سعید رهنما
سینما، این معبد تاریکروشن قصهگویی، از همان لحظهی پیدایش، چیزی فراتر از صرفاً ابزاری برای سرگرمی و تفریح بوده است. در جوهر خود، سینما همواره آینهای بوده که نه تنها واقعیتهای جاری و گذشته را منعکس میکند، بلکه به شکلی مرموز و عمیق، بازتابی از آرزوها، ترسها، امیدها و کابوسهای نهفته در ناخودآگاه جمعی بشریت نسبت به آینده را نیز به نمایش میگذارد. این قابلیت منحصر به فرد سینما در تجسم بصری و حسی آیندهها، آن را به ابزاری قدرتمند و اغلب ناخودآگاه در آیندهپژوهی فرهنگی و فلسفی تبدیل میکند.
این مدیوم، با قدرت اقناعکننده
